آینده هوش مصنوعى

نوشته شده توسط: مارک هامفریس ترجمه: مهشید گوهرى
هوش مصنوعى(هوش مصنوعى) شاهد خوبى بر این مدعاست که چگونه گاهى اوقات ، دانش خیلى آرامتر از آنچه پیش بینى کرده ایم، حرکت مى کند. برخى در آغاز اختراع کامپیوترها ،معتقد بودند که ما سرانجام توانسته ایم ابزارى را در اختیار بگیریم که میتواند مشکلات ذهنى را حل کند، اما کاملاٍ اینگونه نبوده و هر چند در طول سالهاى اخیر با نسل جدیدى از ماشینهاى هوشمند مواجه شده ایم، اما نتایج آنگونه که انتظار مى رفت نبود. کامپیوترهایى که در گذشته بر ما تاثیر بسیار زیادى مى گذاشتند، در حال حاضر دیگر چندان تاثیر گذار نیستند و ما به دنبال این هستیم که چه مشکلاتى بر سر راه هوش مصنوعى(هوش مصنوعى) قرار دارد.هوش مصنوعى مهندسى الهام گرفته از زیست شناسى است، آنگاه که ما به حیوانات و به انسانها نگاه مى کنیم و مى خواهیم ماشین هایى بسازیم که آنچه آنها انجام مى دهند را انجام دهند.ما ماشینهاى را مى خواهیم که قادر باشند مانند انسانها و حیوانات یاد بگیرند، بفهمند، صحبت کنند، استدلال کنند و در یک کلام «هوشیار» باشند.

تاریخچه پیچیده هوش مصنوعى
هوش مصنوعى کارش را با نوعى زیست شناسى مصنوعى آغاز کرده است ، با نگاه کردن به زندگى جانداران و گفتن اینکه … آیا ما مى توانیم اعمال آنها را توسط ماشینها مدل سازى کنیم؟…فرض بر این بوده است که موجودات زنده ، سیستمهایى فیزیکى هستند که ما آنها را مورد آزمایش قرار مى دهیم تا ببینیم در کجا مدل سازى آنها براى ما مفید است و در کجا مناسب نیست. زیست شناسى مصنوعى به سیر تکامل سیستمهاى فیزیکى، فرآیند رشد از کودکى تا بلوغ، ترکیبات داخلى عصبى واین قبیل مسایل مى پردازد. یک زیر مجموعه از زیست شناسى مصنوعى ، نوعى جانور شناسى مصنوعى است که رفتارهاى حرکتى، بینایى ، آموزشهاى زبان شناسى و برنامه ریزى و غیره را مورد توجه قرار مى دهد. زیر مجموعه بعدى آن ، روانشناسى مصنوعى است که به رفتارهاى بشرى در آنجا که با استدلال ، زبان و سخنورى ، تمدنهاى اجتماعى و همه مسایل فلسفى مانند حس هوشیارى ، آزادى وغیره سر و کار دارد، مى پردازد. مردم با اعمالى مانند انجام محاسبات ریاضى پیچیده واجراى یک بازى خوب شطرنج تحت تاثیر قرار مى گیرند، اما در مقایسه با آن ، توانایى راه رفتن چندان مهم به نظر نمى رسد. شما نمى توانید با افتخار به دوستانتان بگویید: «نگاه کنید ، من دارم راه مى روم.» چون آنها هم مى توانند مثل شما راه بروند.بنابراین مشکلاتى که یک کودک نو پا هر روز با آن دست به گریبان است، به نظر خسته کننده و بسیار پیش پاافتاده مى آید. بنابراین به نظر مى رسد پیچیده ترین مشکلات، آنهایى است که نیاز به اندیشیدن دارد، مانند شطرنج و اثبات قضیه هاى ریاضى. اما آنچه در
۵۰-۴۰ سال اخیر اتفاق افتاده است، این بوده که چیزهایى از قبیل بازى شطرنج به طورى باور نکردنى براى کامپیوترها آسان شده است، در حالیکه ثابت شده است آموزش راه رفتن و حرکت کردن بدون افتادن، براى یک کامپیوتر بسیار مشکل است. اعطاى توانایى داشتن احساسات و چیزهاى ناملموس دیگرى که بیشترین رفتارهاى هوشمند انسانى را طلب مى کند، به ماشینها، بسیار مشکل است. بنابراین حیوانات و کودکان شاید الگوى مناسب و متقاعد کننده اى براى هوش مصنوعى باشند. میلیونها سال طول کشیده تا سیر تکامل میمونها کامل شود و تنها چند میلیون سال طول کشیده است تا همه چیزهایى که ما تحت تاثیر آنها قرار داریم پدید بیاید و ممکن است الگو بردارى از اعمال ساده وروزمره موجودى زنده به نظر ساده بیاید.
•هوش مصنوعى جدید و هدف گذارى جدید
تحولى در زمینه هوش مصنوعى ، با نامهایى از قبیل زندگى مصنوعى (
AL) و رفتارهاى تطبیقى به وجود آمده است که به ترتیب تلاش مى کنند تا دوباره هوش مصنوعى را در مفهوم زیست شناسى مصنوعى و جانورشناسى مصنوعى قرار دهد.
در اینجا راهکار اصلى این است که ، ما بیشتر نیاز داریم تا لایه هاى حیوانى رفتارهاى بشرى را بشناسیم و بفهمیم، قبل از آنکه بتوانیم رویاى هوش مصنوعى را در ایجاد هوشى کامل و متقاعد کننده تحقق بخشیم. هوش مصنوعى، هنوز و مثل همیشه توسط مدلهاى علمى آموزشى رو به پیشرفت است . تلاش هاى بسیار زیادى توسط افرادى مانند راجر پنرز و جرالد ادلمن ، انجام شده است، تا هوش مصنوعى را تکذیب کنند و نشان بدهند اجراى آن غیر ممکن است . اما هیچ یک از این تلاش ها تا کنون به نتیجه نرسیده است و این تنها به خاطر عدم توافق با تحلیلگران فلسفى آنها است و همچنین شاید به این علت است که آنها نتوانستند الگوى منطقى و جایگزینى تهیه کنند. پیشرفت ما در علم ، از ساختن اشیا و اجراى آزمایشها حاصل مى شود و خروج ماشینهاى جدید و عجیب از آزمایشگاه هاى هوش مصنوعى ، ابدا پایان نیافته است. بر عکس، اخیرا توسط دستاوردهاى بیولوژیکى جدید تقویت شده است.
در حقیقت هدف گذارى قدیمى احیا شده است. پروفسور کوین وارویک اخیرا پیش بینى کرده است که روشهاى جدید ما را به هوش مصنوعى در سطح بشرى هدایت مى کند. من و بسیارى دیگر مانند من در هوش مصنوعى جدید، تصور مى کنیم که هنوز هوش مصنوعى در مرحله »فیزیک پیش از نیوتن» است؛ و علت این است که راه مشخصى براى رسیدن به هوشى در سطح بشرى ، از طریق ربات هاى بى مصرف قدیمى و برنامه هاى نرم افزارى شکننده که ما امروزه در اختیار داریم، وجود ندارد. یک سرى کنکاشهاى علمى عمیق لازم است. آنچه که ما تلاش مى کنیم تا در نسل بعدى انجام دهیم ، این است که بفهمیم مسایل ضرورى و مهم ، کدام ها هستند.
• ممکن است هرگز اتفاق نیفتد اما نه به آن دلیلى که شما فکر مى کنید
من فکر مى کنم افرادى که فکر مى کنند رباتها دنیا را پریشان مى کنند ، باید به کنفرانس هاى رباتیک بروند و ببینند که چگونه رباتها تلاش مى کنند تا فقط راه بروند! آنها به زمین مى خورند ، به دیوارها بر خورد مى کنند و با پاها یا چرخهایشان در هوا معلق هستند. آنها بیشتر درمانده هستند تا تهدید آمیز. آنها واقعا شیرین هستند. من یک بار در آزمایشگاه رباتیک
MIT بودم و به COG ، آخرین رباط رادنى بروک ، نگاه مى کردم . شبیه انسان بود ، اما پا نداشت، یک پیکره از نیم تنه به بالا ، با دو چشم و….من آن را در یک بعدازظهر یکشنبه در آزمایشگاهى تاریک دیدم که همه به خانه هایشان رفته بودند و من برایش واقعا احساس تاسف کردم. اگر شما به فرق بین این موجود وآنچه بیشتر جانداران در زندگى شان تجربه مى کنند، که توسط گروهى از بزرگسالان در احاطه هستند و کنار پدر و مادرشان رشد مى کنند که دایم مراقب آنها هستند، توجه کنید،آن وقت متوجه مى شوید که این سیستمهاى مصنوعى نوعى زندگى هاى بسیار محدودى دارند. بحثى که من بیان مى کنم این است که ممکن است براى سیستم هاى هوش مصنوعى محدودیتهایى وجود داشته باشد ، اما نه به دلیل فرضیه …هوش مصنوعى نیرومند غلط است… ، بلکه به دلایل دیگرى. شما نمى توانید انتظار داشته باشید که هوشمندهاى مصنوعى منفرد و منزوى ، تنها در آزمایشگاهها ، بسازید؛ مگر اینکه این موجودات بتوانند فرصت داشتن فرهنگ وتمدنى را داشته باشند که کنشهاى اجتماعى آنها را با چیزهایى که شبیه شان هستند، تعریف کند. اما ما نمیتوانیم میلیونها از این روباتها را بسازیم و این امکان را براى آنها فراهم کنیم که تمدن، زبان و اجتماعات ابتدایى خود را توسعه دهند. ما نمى توانیم، زیرا زمین قبلا پر شده است.
•بنابراین چه اتفاقى مى افتد؟
در سى سال آینده که انواع جدیدى از ماشینهاى القا شده از حیوانات (که بسیار آشفته تر و غیر قابل پیش بینى تر از آنچه تا کنون دیده ایم خواهند بود) به وجود آیند، چه اتفاقى خواهد افتاد؟ این ماشینها در طول زمان ، در جهت هماهنگ با ما ودنیا ، تغییر خواهندکرد. این ماشینهاى صامت وشبه حیوان، هیچ شباهتى به انسان ندارند، اما به تدریج شبیه نوعى جانور عجیب ونا آشنا خواهند شد. ماشینهاى شبه جانور چه مشکلاتى خواهند داشت؟ نوعى از مشکلات که ما با آنها مواجه هستیم ، مقدارى خطا و اغتشاش و نویز است. تمرکز ویژه بر روى رفتارهایى خواهد بود که آموزش آنها آسانتر از انجام آنهاست،( ما مى دانیم که چگونه راه برویم ، اما نمى توانیم به راحتى توضیح بدهیم چگونه آن را انجام مى دهیم). بدنهاى مختلف ، دینامیکهاى مختلفى دارند. ربات هایى که مى توانند راه رفتن را یاد بگیرند، مى توانند سایر مهارتهاى حرکتى را نیز ، انجام دهند.
برخى از کاربردهاى این جانوران مصنوعى در کارهایى است که مردم آنها را خسته کننده یا تکرارى و یا خطرناک مى دانند، مثل : تصفیه زباله هاى سمى ، تصفیه معادن، کشاورزى، استخراج معادن، مین گذارى، انهدام و کاوش هاى رباتى. همچنین هر کارى که در حال حاضر توسط حیوانات انجام مى شود ، مورد توجه قرار دارد .
ما با رادار ردیاب سیاره مریخ آشنا هستیم و نمونه هاى دیگرى هم هست که ما مى توانیم روبات هاى خودکار را نه تنها به مکان هاى ناشناس ، بلکه به ماموریتهاى انتحارى نیز بفرستیم.( البته هیچ ماشینى نمى میرد، زیرا ما مى توانیم مغز آن را در بدن جدیدى راه اندازى کنیم.)
این که آیا این رباتها در آینده جایى در خانه هاى ما خواهند داشت ، سوال جالبى است. اگر این اتفاق بیفتد، من فکر مى کنم به علت این خواهد بود که روباتها مثل نوعى حیوان اهلى رفتار خواهند کرد و بیشتر جذاب خواهند بود تا وحشتناک. اگر موجود زنده شما بمیرد ، شما هرگز نمى توانید یکى دیگر مثل آن را زنده کنید. ماشینها در آینده شبیه این خواهند بود و خانواده روباتها بعد از چندین سال مانند یک حیوان اهلى ، غیر قابل تعویض خواهند شد.
سخت افزار نیز عامل مهمى در نحوه پیشرفت و ترقى هوش مصنوعى است. هیچ کس یک جارو برقى رباتیک را با قیمت بسیار بالا نمى خرد هر چند که چشمهاى درشت بسیار زیبایى برروى آن نقاشى شده باشد یا حتى صدایى داشته باشد که به شما بگوید : … من عاشق شما هستم …!بسیارى از فعالیتهاى فکرى نیاز به ایجاد یک حیوان مصنوعى دارند . مهمترین فرضیه اى که باید حل شود این است که : … زبان چیست و چگونه مى توانیم جهان را طبقه بندى کنیم … . ما مى گوییم … این میز است … و اسامى دیگرى براى سایر اشیا به کار مى بریم . اما یک حشره چه کار مى کند؟ یک حشره چگونه اشیا را تشخیص مى دهد؟ چه اطلاعاتى از درون آن مى گذرد ؟ آنها از چه نوع ساختمان اطلاعاتى استفاده مى کنند؟ هر روباتى باید یک زبان درونى که براى سیستم آن در نظر گرفته شده است ، یاد بگیرد ، و او باید این زبان را خودش بیاموزد ، چون هر تعریفى که ما سعى کنیم به آن تحمیل کنیم ، از یک دنیاى حسى حرکتى متفاوت ناشى میشود که براى این روبات معنایى ندارد.
•پیش بینى ها
اجازه دهید اندکى بعضى از پیش بینى هاى هوش مصنوعى را بررسى کنیم. اولا، خانواده روباتها ممکن است به طور دایم به خانواده اینترنت بى سیم متصل شوند و اطلاعات را به کسانى که شما مى خواهید تا از مکان شما آگاه شوند، بدهند. شما هرگز لازم نیست نگران افراد مورد علاقه خود که دور از شما هستند، باشید. زیرا شما به طور دایم با آنها در ارتباط هستید. ممکن است جرم و جنایت مشکل شود ، اگر همه افراد خانواده داراى ماشینهاى وفادار و شبه آگاه باشند. در آینده ما هرگز واقعا تنها نمى شویم .
اندکى پس از این ، اگر بعضى اسبهاى هوشمند به جاى اتومبیلها قرار بگیرند، هزاران زندگى نجات میابد. چنانچه ماشینها از مستى صاحبانشان عصبانى شوند و از رفتن به موقعیتهایى که آنها در سرعت بالا سقوط مى کنند و خطرناک است ، جلوگیرى کنند. در آینده افراد مست قادر خواهند بود از ماشینهایشان مانند اسبهایى وفادار استفاده کنند تا آنها را به خانه هایشان ببرد. و نه تنها افراد مست ، که کودکان ، پیرها، افراد ناتوان و نا بینایان همه این قدرت را خواهند داشت. اگر همه ماشینها شبکه اى بى سیم شوند وانسانها نیازى به رانندگى نداشته باشند ما مقدار بسیار زیادى از سیستمهاى جاده اى ، چراغهاى ترافیکى و… را کنار مى گذاریم و جاده ها مانند قرن
۱۸ کم ترافیک مى شوند.
•افق واقعى
من سعى کرده ام نظریه چگونگى مفید بودن حیوانات مصنوعى را ارایه بدهم . اما دلیل علاقه من به این بحث این بوده است که امیدوارم این حیوانات مصنوعى ، روشى را براى ایجاد انسانهاى مصنوعى فراهم کنند . که البته این انسانهاى مصنوعى در زمان حیات ما به وجود نخواهند آمد. در چند دهه آینده ، انتظار نداریم که نسل بشرى منسوخ شود و روباتها جایگزین آن شوند . ما تنها میتوانیم انتظار داشته باشیم که هوش مصنوعى ، عملیات بسیار پیشرفته ترى انجام دهد. اما هر زمان که انتظار داشتن احساسات بشرى را براى آنها داشته باشیم ، مانند گذشته نا امید خواهیم شد. ما هوش مصنوعى کامل و انسانى را در طول زندگى خود نخواهیم دید، اما ممکن است فرزندان ما در آینده بتوانند به آن دست پیدا کنند.
* استاد دانشگاه شهر دوبلین

منبع :http://www.itmportal.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اجرا شده توسط: همیار وردپرس