بایت کوین (BCN) چیست؟ راهنمای کامل بایت کوین ملقب به جد مونرو (Monero) 

بایت کوین (Bytecoin) یک ارز دیجیتال غیرقابل ردیابی است که از امضاهای حلقوی CryptoNote برای ایجاد تراکنش های ناشناس استفاده می کند. از آنجا که بایت کوین در درجه اول یک سیستم پرداخت همتا به همتا است، در نتیجه بسیاری از کاربرد های بیت کوین را دارد.

بایت کوین در سال ۲۰۱۲ خلق شد و یکی از اولین ارز های دیجیتال توسعه یافته است. تا این اواخر، تیم پشتیبان این کوین، خود را مخفی نگه داشته بودند. اما حالا کانال های ارتباطی متعددی را باز کرده اند و تعدادی از لایه های ناشناسی را از میان برداشته اند و حتی چندین جامعه محلی ساخته اند. این کوین سابقه تعامل زیادی با مونرو دارد که مونرو از کوین های امنیتی محبوب و فورک بایت کوین می باشد.

بایت کوین چگونه کار می کند؟

بایت کوین عملکردی مشابه بیت کوین دارد و تیم این پروژه در حال کار برای بهبود بسیاری از موضوعاتی است که در زمینه بیت کوین مطرح شده اند، مخصوصا موضوعاتی که در ارتباط با حریم خصوصی می باشند. علاوه بر این، تیم این پروژه امیدوار است که این کوین را انعطاف پذیرتر و مقیاس پذیرتر کند تا بتواند جوابگوی فضای دائما در حال تغییر امور مالی باشد.

ردیابی

تراکنش های بیت کوین بر روی یک دفتر کل عمومی هستند که به شما امکان می‌دهد تا انتقال های بین کیف پول ها را ردیابی کنید. تنها راه برای ناشناس نگه داشتن تراکنش هایتان استفاده از یک شخص ثالث مورد اعتماد است تا تراکنش ها را ترکیب کند. اگرچه برنامه هایی برای بهبود حفظ حریم خصوصی بیت کوین مطرح است اما به نظر می رسد که این برنامه ها هنوز راه طولانی در پیش داشته باشند.

بایت کوین بر اساس الگوریتم CryptoNote است تا تراکنش ها را غیر قابل پیگیری و غیر قابل اتصال نگه دارد. هر تراکنش از یک کلید عمومی یک بار مصرف استفاده می کند حتی اگر تراکنش های متعددی با یک گیرنده انجام شود. اساسا این کار مشکل استفاده دوباره از آدرس ها را حل می کند و ردیابی تراکنش ها را کاهش می دهد.

برای حذف قابلیت اتصال بین تراکنش ها و مشارکت کنندگان در تراکنش، بایت کوین از امضاهای حلقوی یک بار مصرف استفاده می کند. در یک امضای حلقوی، امضای فرستنده وجوه با دیگر اکانت های ممکن و محتمل در شبکه ترکیب می شود. در این حالت، کنترل سطح ناشناسی امضای حلقوی در اختیار خود فرد می باشد. هرچه ورودی شما بیشتر باشد، تراکنش ها ناشناس تر می‌شود اما باید کارمزد تراکنش بیشتری پرداخت کنید.

گواه اثبات کار (PoW)

الگوریتم اجماع گواه اثبات کار بیت کوین، شدیدا به نفع ماینر هایی است که دارای کارت گرافیک قدرتمند یا دستگاه های اسیک (ASIC) هستند و این افراد نسبت به افرادی که سعی می کنند با استفاده از CPU استخراج کنند، بسیار قدرتمندتر باشند. این موضوع باعث می‌شود که شبکه حول ماینرهای قدرتمندتر معطوف شود و در انحصار ماینرهای قدرتمندتر قرار گیرد. بایت کوین تلاش می کند که شکاف بین این دو دسته از ماینرها را با الگوریتم جدیدی بنام گواه اثبات کار عادل (Egalitarian Proof of Work) پر کند. این الگوریتم از یکی از نسخه های اسکریپت (Skrypt) استفاده می کند، این نسخه یک تابع گواه اثبات کار و مشابه با عملکرد هش کش (hashcash) می باشد که توسط بیت کوین مورد استفاده قرار می گیرد. تفاوت بین این دو در این است که اسکریپت حافظه محور نیست. به همین دلیل، با صرف هزینه کم می توان ریگ های استخراج CPU بسیار کارامد تهیه کرد. کارایی کارت گرافیک ها حدود ۱۰ برابر می باشد. عملکرد اسکریپت کمک می کند که قدرت متوازن شود زیرا کارت گرافیک های گران می توانند بهتر از CPU های همتا خود باشند و این برتری مانند قبل به صورت تصاعدی نیست.

توزیع کوین

پاداش استخراج بیت کوین حدودا هر چهار سال نصف می شود. در گذشته پس از روی دادن این امر، همواره شاهد کاهش شدیدی در میزان هش ریت (hashrate) شبکه بوده ایم. زمانی که هش ریت کمتر باشد، شبکه بیشتر در معرض فعالیت های مخربی مانند حملات مربوط به دوبار خرج کردن خواهد بود. بایت کوین پاداش بلاک را با هر بلاکی که استخراج می شود، کاهش می دهد. این امر سبب کاهش ملایم تر و هموارتری در پاداش بلاک می شود و کاهش پاداش بلاک مانند بیت کوین عملکردی ناگهانی نخواهد بود.

پاداش بلاک بایت کوین از معادله زیر تبعیت می کند:

پاداش پایه= MSupply منهی A تقسیم بر ۲۱۸ یا MSupply – A) / 218)

MSupply مساوی با ( ۲ به توان ۶۴) و یک واحد اتمی است که کوچکترین واحد قابل رویت بایت کوین می باشد. A تعداد کوین هایی است که قبلا تولید شده اند. متاسفانه از آنجایی که بایت کوین مدت زیادی است که موجود است، ممکن است استخراج آن مانند دیگر کوین های PoW ارزش نداشته باشد. بیش از ۹۹ درصد کوین های بایت کوین تقریبا در گردش هستند.

پارامتر ها

بیت کوین چندین عامل ثابت در کد منبع خود دارد که به آسانی تغییر نمی کنند. در جهانی که مدام در حال تغییر است و تقریبا غیر ممکن است که نیاز های آینده یک سیستم را پیش بینی کرد، این امر منجر به مشکل خواهد شد.

تیم بایت کوین سه پارامتر را مشخص کرده است که انعطاف پذیری بیشتری به کوین می‌دهد:

  • سختی شبکه
  • محدودیت های حجم بلاک ها
  • جریمه های ناشی از بیشتر بودن از حجم بلاک ها

سختی استخراج با هر بلاک بایت کوین تغییر می یابد زیرا که هش ریت یا نرخ شبکه افزایش و کاهش می یابد. این امر هش ریت بلاک را ثابت نگه می دارد و حتی وقتی که ترافیک سیستم بالا می رود و یا افت شدیدی در تعداد ماینرها روی می دهد، باز هش ریت بلاک ثابت باقی خواهد ماند.

هر کاربر بایت کوین می تواند در مورد حجم بلاک های بلاک چین رای دهد و هر ماینر سافت لیمیت (soft limit) خود را برای اندازه بلاک هایی که استخراج می کند، تنظیم می کند. در هارد لیمیت (hard limit) اندازه بلاک ها به اندازه دو برابر میانگین حجم همه بلاک های قبلی تنظیم می شود. این محدودیت ها، در صورت نیاز فرصت رشد بلاک ها همزمان با رشد شبکه را فراهم می‌کنند. اندازه های تراکنش تا زمانی که فرد مایل به پرداخت کارمزد همراه با آنهاست، محدود نخواهند بود. برای اجتناب از اینکه ماینر ها اندازه های بلاک بسیار بزرگ را ایجاد کنند که منجر به متورم شدن بلاک چین شود، بایت کوین فرآیندی بنام جریمه اندازه اضافی را معرفی می کند. این جریمه، پاداش بلاک های بزرگ را طبق معادله زیر کاهش می دهد:

NewReward = BaseReward * ( ( Block size / MN ) – 1 ) ^ 2

در این معادله MN میانگین اندازه بلاک تمامی بلاک های قبلی است. توجه داشته باشید که این آسان ترین معادله ممکن نیست اما عملکرد مناسبی دارد.

تیم بایت کوین و پیشرفت این پروژه

پروژه بایت کوین از زمان پیدایش آن در جولای ۲۰۱۲ تا کنون نسبتا پروژه ای شکست خورده بوده است. قبلا تیم های جداگانه متعددی بر روی این پروژه کار کرده اند که به نظر می رسد حتی با همدیگر ارتباط هم برقرار نکرده باشند. این امر منجر به فورک ها و نسخه های متعددی از این کوین شده است.

در جولای ۲۰۱۷، تیم بایت کوین تصمیم گرفت که رویکرد نوینی داشته باشند و شفافیت بیشتری را برای جامعه فراهم آورند. این تیم هنوز هم تقریبا ناشناس باقی مانده است و تنها نام ها و عکس هایی از صورت افراد در وب پیج آنها موجود است و هیچ گونه زندگی نامه و یا لینک شبکه های اجتماعی در آن موجود نیست. اما نباید بیشتر از این، از پروژه ای که متمرکز بر حریم خصوصی است، انتظار داشت.

بروز رسانی

وبسایت بایت کوین دیگر فهرست اعضای تیم را نشان نمی‌دهد. تیم این پروژه مشغول کار بر روی اصلاح کد آن و عرضه API عمومی جدید در ماه مارس ۲۰۱۸ بود. اما این وبسایت یک صفحه تماس دارد که در آن چندین وسیله ارتباطی از جمله ایمیل و نام مدیر جامعه موجود است. در ادامه رسیدن به اهداف و نقطه عطف پروژه، تیم آنها در سه ماهه اول ۲۰۱۸ وارد بازارهای آسیایی شدند. آنها به ایجاد خط مشی در تاریخ پروژه خود ادامه دادند. به نظر می رسد که ورود آن به بازار های خاورمیانه و آفریقا تا حدودی به تاخیر افتاده باشد.

خط مشی سال ۲۰۱۸ این پروژه مصادف شد با اقدام چشمگیر در بازاریابی و توسعه کسب و کار آن. هم چنین توانستند همکاری های جدیدی با کسب و کارها، جوامع محلی و کانال های ارتباطی فعال تر ایجاد کنند. در اواخر آگوست ۲۰۱۸، تیم توسعه هارد فورکی را بر روی شبکه برای فراهم آوردن کارمزد های پویا اجرا کرد. خط مشی این پروژه برای ادامه سال ۲۰۱۸ و شروع سال ۲۰۱۹ شامل بروز رسانی Amethyst بود که ویژگی هایی مانند کیف پول های HD، آدرس های غیر قابل اتصال و کیف پول های قابل بازرسی را مطرح می کرد.

بایت کوین (BCN) چیست؟ راهنمای کامل بایت کوین ملقب به جد مونرو (Monero) 

رقابت

از آنجا که بایت کوین متمرکز بر حریم خصوصی است بنابراین با کوین هایی مانند مونرو، زی کش (Zcash) و دش (Dash) رقابت می کند. مونرو در واقع فورکی از کد بایت کوین اولیه می باشد. حامیان مونرو مدعی هستند که بایت کوین های اولیه ممکن است دو سال قبل از انتشار عمومی از قبل استخراج شده باشند اما هنوز هم این ادعاها بین دو طرف مورد بحث قرار می گیرد.

ترید یا مبادله

در حال حاضر کمی بیش از ۱۸۴ میلیارد کوین بایت کوین (BCN) در گردش است. همزمان با کاهش پاداش استخراج، حداکثر ۱۸۴.۴۷ میلیارد BCN در بازار وجود خواهد داشت. پس احتمالا می توان گفت که اکثر این کوین ها قبلا استخراج شده اند. قیمت بایت کوین تا می ۲۰۱۷ تقریبا بین ۰.۰۰۰۰۲ تا ۰.۰۰۰۰۵ دلار راکد ماند و در این زمان بود که قیمت این کوین اوج گرفت و تقریبا به ۰.۰۰۴۳ دلار رسید و بر حسب بیت کوین به بالاترین نقطه خود یعنی ۱۹۸ ساتوشی رسید. این رشد قیمت با علاقه کلی بازار به کوین های حریم خصوصی و اعلامیه بایت کوین برای پیاده سازی توکن های غیر قابل ردیابی همزمان بود که بازار هرگز چنین چیزی را قبلا به خود ندیده بود.

بعد از این رشد شدید، قیمت آن کم کم افت کرد و در این زمان بود که تیم این پروژه اعلام کرد که تمرکز جدیدی بر توسعه شفافیت و ارتباط خواهد داشت. مانند دیگر آلتکوین ها، قیمت بایت کوین هم در دسامبر ۲۰۱۷ با افزایش قابل توجهی مواجه شد. به شیوه حیرت برانگیزی قیمت بایت کوین در برابر بازار خرسی در می ۲۰۱۸ مقاومت نشان داد و به قله جدید ۰.۰۱۲۶ دلار و ۱۴۶ ساتوشی بر حسب بیت کوین رسید. این افزایش قیمت مصادف با لیست شدن در صرافی بایننس بود و موجب جنجال در جامعه کریپتو شد. مخالفان بیان می کنند که این کوین به محض موجود شدن در پلتفرم، تبدیل به مرکز پامپ و دامپ شد اما تیم بایت کوین ادعا می کند که این نوسان شدید به دلیل خطای اجماع شبکه روی داد. در آن زمان بود که بایننس این کوین را از لیست خارج کرد.

به نظر می رسد که کوین های حریم خصوصی همگی با هم قیمتشان بالا می رود. بنابراین عجیب نیست که همزمان با افزایش قیمت مونرو و زی کش، شاهد افزایش قیمت دیگری از بایت کوین باشیم. در حال حاضر، قیمت بایت کوین تقریبا نوسان زیادی ندارد.

از کجا بایت کوین بخریم؟

اگرچه بر طبق نقشه راه یا خط مشی پروژه بایت کوین، تا کنون این کوین باید در صرافی های زیادی لیست می شد اما هنوز هم گزینه های محدودی برای خرید آن موجود است. در دو صرافی HitBTC و Poloniex می توان بیت کوین را به بایت کوین ترید یا مبادله کرد. قبل از مبادله در پلتفرم های مذکور، باید بیت کوین در صرافی های دیگری مانند GDAX خریده شود.

بایت کوین را در کجا ذخیره کنیم؟

سه انتخاب برای ذخیره بایت کوین وجود دارد:

  • کیف پول دسکتاپ
  • کیف پول آنلاین
  • کیف پول موبایلی

کیف پول دسکتاپ برای سیستم عامل های Mac، ویندوز و لینوکس موجود است و به کیف پول آنلاین هم می توان از طریق هر مرورگری دسترسی پیدا کرد. در حال حاضر، تنها کاربران اندروید می توانند از کیف پول موبایلی استفاده کنند. تیم این پروژه هنوز تاریخی را برای عرضه کیف پول iOS تعیین نکرده است. زمانی که از این کیف پول ها استفاده می کنید باید رمز عبور رمزنگاری شده و احراز هویت دو عاملی را تنظیم کنید. این اقدامات اضافی کیف پول شما را ایمن تر از حالت پیش فرض خواهد کرد.

نتیجه گیری

بایت کوین یکی از قدیمی ترین پروژه های بلاک چین و یکی از اولین پروژه های مبتنی بر حریم خصوصی برای کاربر نهایی است. حتی اگر هدف این پروژه بهبود بر بستر بیت کوین هم باشد، تیم این پروژه در وایت پیپر خود صراحتا بیان کرده است که بایت کوین را به عنوان جایگزین بیت کوین تلقی نمی کنند. آنها در عوض احساس می کنند که وجود چندین کوین قوی برای همه افراد حاضر در این حوزه مفید خواهد بود.

تجدید فعالیت اخیر این تیم در زمینه شفافیت و ارتباطات سبب ایجاد اعتماد به این پروژه شد که تعدادی سابقه آن را بحث برانگیز می دانستند. باید گفت که این پروژه پیوسته انتقاداتی را از جانب جامعه برای موضوعاتی مانند پامپ و دامپ های ادعا شده در بایننس دریافت می کند.

با ادامه هرچه بیشتر حضور دولت ها در فضای کریپتو، محبوبیت کوین های خصوصی به احتمال زیاد افزایش خواهد یافت. البته مشخص نیست که آیا بایت کوین به عنوان کوین حریم خصوصی انتخاب می شود یا خیر اما باید شاهد ادامه این ماجرا در آینده بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *