خسرو معتضد: نوبخت نباید سخنگوی دولت باشد!

روزنامه اصولگراری جوان نوشت: نگاهی به صفحات جراید، شبکه‌های اجتماعی و بازنگری نوارهای تلویزیونی حقیقت تلخی را آشکار و اثبات می‌کند.
 
سخنان مدام در تغییر است. روز اول پس از عقد قرارداد برجام، به مردم نه از سر مسئولیت که تنها به دلیل عدم درک واقعی از مضمون و معانی برجام وعده داده می‌شود تا فلان تاریخ تمام تحریم‌ها پایان می‌یابد، گویا به مقام محترم ریاست جمهوری مواد برجام تفهیم نشده یا وعده حل کلیه مشکلات اقتصادی داده می‌شود که 100روزه اول دوره اول ریاست جمهوری به پایان می‌رسد و چون مشکلات اقتصادی فیصله نمی‌یابد مردم مأیوس و ناراضی می‌شوند. درخصوص حل مشکلات زلزله‌زدگان نیز این مورد پیش آمد که باعث بگومگوها شد.

اینکه پس امروز سخنی بگوییم که مردم امیدوار و راضی شوند و بیندیشیم تا فردا و پس‌فردا، زمانه هزار چرخ خواهد زد، کاری زشت و موهن است. بدیهی است همه مردم می‌دانند که خزانه چندان رونقی ندارد. از 150 میلیارد دلار دارایی بلوکه شده ایران، مبالغ کمی در دوران اوباما وصول شد و ترامپ که می‌گوید دولت 150 میلیارد دلار به ایران داده است، کاملاً دروغ می‌‌گوید، اما یک وزیر، یک خزانه‌دار، یک مسئول بلندپایه دولت در تلویزیون ظاهر نمی‌شود که بگوید واقعاً چنین وجوهی به خزانه ایران وصول نشده بلکه هر روز میلیون‌ها دلار از وجوه نفتی ایران را بلوکه می‌کنند و حتی خزانه‌داری کل امریکا اجازه نداده 200هزار دلار پولی را که ایرانیان ساکن در نیویورک و پزشکان ایرانی آن ایالت خواستند به حساب زلزله‌زدگان ایران بریزند و فیس‌بوک را برای این کار انتخاب کردند، به ایران برسد و بلوکه شد و حالا من هم نمی‌دانم که این وجه به ایران رسید یا نه؟

دولت مردم ایران را نامحرم می‌داند، نمونه‌اش همین ماجرای خنده‌دار هزاران شتری که کشورهای سردسیر اروپایی به ایران صادر کردند. گویا این شتران را از افغانستان خریده و انگلیس، ایتالیا، فرانسه و آلمان به جای بدهی‌های نفتی خود که نمی‌توانند از طریق بانک‌ها به ایران بپردازند، از طریق مبادی گمرک به کشور فرستادند و اسکله‌ها شترباران شده است. باور کنید مردم هزار حرف می‌زنند. یکی می‌گفت چون گوشت گوسفند، گاو و گوساله گران و نایاب است می‌خواهند مردم را به خوردن گوشت شتر عادت دهند.

سخنگوی دولت که نمی‌دانم چرا او را به سخنگویی انتخاب کرده‌اند، مرتباً لبخند می‌زند و جواب‌های مبهم و چند پهلو می‌دهد. در هر موردی مگر خود رئیس دولت و سخنگویش به طور مکرر نگفتند برای بازسازی و پاکسازی خانه‌ها به شهرنشین‌ها 6 میلیون تومان و به روستانشین‌ها 5 میلیون بلاعوض کمک می‌شود؟ حالا زیر حرف خود زده‌اند و می‌گویند کسی که به او کانکس می‌دهیم، حق ندارد پول مطالبه کند، چرا؟ زندگی مردم در زلزله نابود شده است. کانکس که جای فرش، اثاث، البسه و لوازم ضروری خانه‌های ویران شده را نمی‌گیرد. کانکس یک مسکن اضطراری و موقت است. کانکس جزو اموال امانتی است. با اتحاد مردم سیل کمک‌های مردمی سرازیر شد. به حساب کمیته امداد و جمعیت هلال احمر نیز میلیارد‌‌ها تومان ریخته شد. مقام معظم رهبری نیز یک میلیارد تومان به حساب بنیاد مسکن ریختند.  دولت بالاخره حدود یک میلیارد تومان برای کمک به زلزله‌زدگان اختصاص داد. حالا آقایان می‌آیند و می‌گویند خانواده‌ای که کانکس بگیرد، مبلغ 6میلیون در مناطق شهری و 5 میلیون تومان در مناطق روستایی را دریافت نخواهد کرد. مگر همین دولت نبود که وعده وام 35 میلیون تومان را برای خانه‌سازی به مردم داد. راستی اگر از عهده آن بر نمی‌آیید، چرا وعده می‌دهید؟ چرا مردم را امیدوار می‌کنید؟

در این وانفسای مالی کسی که خانه‌اش ویران شده باید از نو ساخته شود که با 5 یا 6 میلیون تومان کاری از پیش نمی‌برد. چطور هنگامی که حقوق‌‌های 50، 70، 100 و 150 میلیون و 200 میلیون تومانی می‌پرداختید هیچ نگرانی ‌ای نداشتید. اکنون چه پیش آمده که این مبالغ جزئی در نظرتان جلوه می‌کند؟ خوشبختانه اخیراً تکذیب کردند که کانکس ارتباطی به آن کمک نقدی ندارد. لابد شنیدید که جواد خیابانی چه گفت: «بهای کانکس (کاشانک کانکس) قبلاً 750 هزار تومان بود. پس از وقوع زلزله، ابتدا به 1/5 میلیون‌، سپس به 2/5 میلیون تومان و اخیراً به 4/5 میلیون تومان افزایش یافت» واقعاً چرا؟ پس تعزیرات حکومت چه کار می‌کند! برای روزهای آفتابی و بدون حادثه است!

چرا 5 میلیون تومان برای روستانشین‌ها، 6 میلیون برای شهرنشینان زلزله‌زده را از مردم محروم نظام و آسیب‌دیده دریغ می‌کنید؟ کانکس مسکن دائمی مردم نخواهد شد. آیا دولت در تمام موارد مردم را نامحرم می‌داند؟ سعی می‌کند نوعی پرده پوششی به کار ببرد. تمام امور محرمانه است و کارشان شبیه کبک است که زیر برف سر پنهان می‌کند. آقای دکتر روحانی روزی که به مناطق زلزله‌زده رفت به گونه‌ای سخن گفت که مردم را امیدوار کرد. رهبر معظم انقلاب در سفر خود به مناطق زلزله‌زده انتظارهای خود را از دولت صریحاً بیان کردند و دولت باید خواسته‌های ایشان را بر می‌آورد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *